Eyecatcher Fatima Moreira de Melo waakt als hoeder over team

In gesprek met eyecatcher Fatima Moreira de Melo. Hoe de Nederlandse tophockeyster haar team mentaal én commercieel op sleeptouw neemt.

Een serene rust hangt er in het Marriott Hotel, even buiten het centrum van Manchester. Fatima Moreira de Melo zit relaxt onderuit gezakt in een grote fauteuil. Een lichtgrijze trui en een wijde donkergrijze slobberbroek. Handen in de zakken.

Heel wat anders dan het sexy truitje met ontblote schouder voorop Veronica Magazine en de witte bikini die ze draagt op de cover van Panorama. Woest zou ze zijn, omdat ze niets afwist van de publicatie van het mannenblad, die een twee jaar oude foto van het tijdschrift FHM gebruikte.

‘Maar daar lig ik ’s nachts echt niet van te woelen’, zegt ze. ‘Het gaat meer om het principe.’ Ongevraagd sierde de hockeyster in één week de covers van een miljoen Veronica Magazines, 100.000 Panorama’s en bijna 400.000 VARA TV-gidsen, waar ze overigens wél met plezier aan meewerkte.

Over twee maanden is het precies tien jaar geleden dat ze debuteerde in Oranje. Sindsdien heeft de dochter van een in Nederland woonachtige Portugese diplomaat zich ontwikkeld tot hét gezicht van het Nederlandse tophockey. De nummer vier is ook nog te zien in de spotjes van de Rabobank, waarin ze de rol van boerenkoolverschijning Jochem de Bruin met een ander kaliber vertolkt.

Moreira de Melo is baanbrekend voor de commercialisering van het hockey. Ze verzekert onervaren hockeysters dat er niets mis is met het maken van een financiële klapper. Zo maakte ze de 19-jarige Carlijn Welten wegwijs in de wereld van de onderhandelingen en mailde ze haar een waslijst vol bonussen en premies. Fatima stimuleert de jonge garde.

Voelt ze die rol ook zo? ‘Ik doe natuurlijk vaker fotoshoots en onderhandelingen dan anderen, dus komen ze met vragen naar mij. Maar laten we reëel blijven. Hockey is nog steeds hockey. We zitten in het Nederlands elftal voor de eer en de kick van een toernooi. Rusten, eten, slapen, trainen en wedstrijden spelen. Dat is echt alles.’

Ook op de rel die de advocaat Diederik Donk vlak voor het EK veroorzaakte over imago- en portretrechten van hockeyers, wil ze nu niet ingaan. ‘We zijn al heel lang in gesprek met de bond, maar dat is nu niet relevant. We gaan nu lekker hockeyen.’

Ze is blij dat de eerste wedstrijden erop zitten. ‘Op een gegeven moment word je echt helemaal kriegel van het wachten. Eindelijk mag het elastiekje los.’ Na de 6-0 overwinning op Ierland roept ze haar teamgenoten bijeen. ‘Zijn we allemaal hersteld? Dan nemen we nog even een kwarkje en dan: adios.’

Paspoortschandaal: Vijf Azerbeidzjaanse prinsjes op het witte paard

Woedend zijn Spanje en Duitsland over de selectie van Azerbeidzjan. Dat team telt maar liefst zes volbloed Zuid-Koreaanse dames. Vijf van hen zijn pas getrouwd en in het bezit van opeenvolgende paspoortnummers.

De kans dat vijf Zuid-Koreaanse dames precies tegelijk hun Azerbeidzjaanse prins op het witte paard hebben gevonden is nihil. Wonderlijk genoeg stapte het vijftal wel tegelijkertijd in het huwelijksbootje in het Kaukasische oliestaatje op de grens van Azië en Oost-Europa. Even zo snel haastten ze zich daar naar de burgerlijke stand voor paspoorten met achtereenvolgende nummers.
De Britse hockeypers spreekt schande van de poging van Azerbeidzjan om het team te versterken met spelers uit het traditioneel sterke hockeyland Zuid-Korea. Ook de Britse bondscoach Danny Kerry is ‘not amused’: ‘Als je geen normen en waarden hebt, kun je net zo goed naar huis gaan.’ De coach van Azerbeidzjan Tahir Zaman wil in Manchester niets horen over zijn Zuid-Koreaanse versterkingen. ‘Dat is een privé-kwestie, waar niemand iets mee te maken heeft.’
Leandro Negre, president van de Europese Hockey Federatie verklaart dat de toelatingsvoorwaarden zijn gecontroleerd door de Internationale Hockey Federatie (FIH) en dat ze voldoen aan de regels van het Internationaal Olympisch Comité (IOC). Negre: ‘Het moet niet zo zijn dat je je nationaliteit kunt veranderen om voor een land uit te komen. In sommige landen kan dat heel makkelijk, vooral als er geld aan te pas komt.’
De oliestaat die voor een deel in Europa ligt, investeert grote sommen geld in het Azerbeidzjaanse hockey. In mei was het gastland van het Europacup I toernooi (waar Den Bosch Europees kampioen werd) en in april vindt in de hoofdstad Baku een van de kwalificatietoernooien voor de Olympische Spelen plaats. In eerste instantie kregen de vijf speelsters geen visa voor Engeland. Mede op aandringen van uitgerekend de Engelse hockeybond, bij de ambassade in Baku en de ministeries van Buitenlandse Zaken en Sport werden die uiteindelijk wel verstrekt.
Saillant detail: een Azerbeidzjaans bedrijf, genaamd Ata Holding, tekende onlangs een voor de Internationale Hockey Federatie lucratief vierjarig contract. Het beursgenoteerde consultancybedrijf dat doet in financiën, toerisme, telecom en verzekeringen is hoofdsponsor van het sterkste team uit Azerbeidzjan (Ata Sports in Baku). In de openingswedstrijd verloor het team met de vijf recentelijk genaturaliseerde speelsters nog met 7-1 af tegen de Duitsers. Maar gisteren slaagde het voormalige Sovjet-staatje er wel in tegen Spanje met 2-2 gelijk te spelen. Daarmee maken de Azerbeidzjanen nog steeds kans op een ticket voor de Spelen.